• சந்தேகப்படுகின்ற நபரிடம் அல்லது தெரியாத அந்நிய நபரிடம் பேசுவது மற்றும் அவர் அருகில் செல்வது கூடாது.
• எந்தவொரு தெரியாத நபருடனும் தனியாக இருக்கக் கூடாது.
• அரசு அல்லது தனியார் போக்குவரத்து வாகனங்களில் (பேருந்துகள், ஆட்டோ, ரயில்) தனியாக பயணம் செய்யும்போது கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
• பெற்றோருக்குத் தெரியாமல், எவரிடமிருந்தும் பணம், பொம்மைகள், பரிசுகள் அல்லது சாக்லேட்டுகள் போன்றவற்றை வாங்கக் கூடாது.
• 'தெரிந்த அல்லது தெரியாத நபர்களைத் தொட அனுமதிக்கக் கூடாது.41
• நம் குழந்தைகள் - கண்ணியமான, எந்த வகையிலும் வன்முறையற்ற. பாதுகாப்பான வாழ்க்கையை மேற்கொள்வதற்கான சூழலை உறுதி செய்வது சமுதாயத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு தனி மனிதரின் பொறுப்பாகும்.

தவறான பயன்பாட்டிற்கு அடிமையான குழந்தைகளை மீட்பது எப்படி? – பெற்றோர் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான வழிகள்

ஒரு குழந்தையின் நடத்தையில் திடீரென்று மாற்றம் தெரிந்தால், எந்தப் பெற்றோருக்கும் கவலை வருவது இயல்புதான். முன்பு வீட்டில் எல்லோருடனும் பேசிக்கொண்டிருந்த குழந்தை தனியாக இருக்கத் தொடங்குவது, பள்ளிக்குச் செல்ல விருப்பம் காட்டாமல் இருப்பது, படிப்பில் கவனம் குறைவது, பணம் கேட்பது அல்லது எடுத்துச் செல்வது, நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினரிடம் அதிக ரகசியமாக நடப்பது போன்ற மாற்றங்கள் தொடர்ச்சியாகத் தெரிந்தால், “என்ன நடக்கிறது?” என்ற கேள்வி நிச்சயம் எழும்.

அந்த மாற்றங்கள் போதைப்பொருள் அல்லது வேறு ஒரு தீங்கு விளைவிக்கும் பழக்கத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கும்போது, பல குடும்பங்களில் முதல் எதிர்வினை கோபமாக இருக்கும். “எங்கே போய் இதைக் கற்றுக்கொண்டாய்?”, “உனக்கு எதுவும் குறைவில்லையே?”, “இனிமேல் உன்னை வீட்டை விட்டு வெளியே அனுப்ப மாட்டேன்” என்று கடுமையாகச் சொல்லத் தோன்றலாம்.

ஆனால் குழந்தையை மீட்பதற்கான முதல் படி தண்டனை அல்ல; பிரச்சினையைப் புரிந்துகொள்வதும், பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதும், சரியான உதவியை விரைவாகப் பெறுவதும்தான்.

WHO மற்றும் UNODC வெளியிட்ட சிகிச்சைத் தரநிலைகள், குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினருக்கான போதைப்பொருள் பயன்பாட்டுச் சிக்கல்களை பெரியவர்களின் பிரச்சினையாக மட்டும் அணுகாமல், அவர்களின் வயது, குடும்பம், பள்ளி, மனநலம், நண்பர்கள் மற்றும் சமூகச் சூழலை கருத்தில் கொண்டு தனிப்பட்ட முறையில் அணுக வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றன.

இந்தக் கட்டுரையில், குழந்தை தவறான பழக்கத்திற்கு அல்லது போதைப்பொருள் பயன்பாட்டிற்கு அடிமையாகிவிட்டதாக சந்தேகம் ஏற்பட்டால் பெற்றோர் என்ன செய்ய வேண்டும், எதைத் தவிர்க்க வேண்டும், எப்போது நிபுணரின் உதவி தேவை, குழந்தையின் நம்பிக்கையை மீண்டும் எப்படி உருவாக்குவது என்பவற்றை எளிமையாகப் பார்க்கலாம்.

முதலில் “தவறான பயன்பாடு” என்றால் என்ன?

இந்தக் கட்டுரையில் “தவறான பயன்பாடு” என்பது குழந்தையின் உடல், மனநலம், கல்வி, குடும்ப உறவு அல்லது சமூக வாழ்க்கைக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் வகையில் போதைப்பொருள், மது, புகையிலை போன்ற பொருட்களைப் பயன்படுத்துதல் அல்லது தீங்கு விளைவிக்கும் பழக்கங்களில் சிக்கிக்கொள்வதை குறிக்கிறது.

சில நேரங்களில் குழந்தைகள் நண்பர்களின் அழுத்தம், ஆர்வம் அல்லது பரிசோதித்துப் பார்க்கும் எண்ணத்தால் ஒரு பொருளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கலாம். எல்லோரிடமும் அது ஒரே விதமாக வளராது. சிலரிடம் பயன்படுத்துவது தொடர்ச்சியாக மாறி, கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலையை அடையலாம்.

அதனால் ஒரு குழந்தையைப் பார்த்தவுடன் “இவன் அடிமையாகிவிட்டான்” என்று முடிவு செய்வது சரியல்ல.

மாறாக, என்ன பயன்படுத்தப்படுகிறது, எவ்வளவு காலமாக, எவ்வளவு அடிக்கடி, குழந்தையின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது, உடல் அல்லது மனநல அறிகுறிகள் உள்ளனவா என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

குழந்தைகளில் இந்தப் பிரச்சினையை ஏன் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்?

குழந்தைப் பருவமும் இளமைக் காலமும் உடல் மற்றும் மூளை வளர்ச்சியின் முக்கியமான காலங்கள். இந்த வயதில் போதைப்பொருள் பயன்பாடு கல்வி, உறவுகள், மனநலம் மற்றும் அன்றாட செயல்பாடுகளை பாதிக்கக்கூடியது.

WHO, குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினருக்கான சிகிச்சை அவர்களின் தனிப்பட்ட தேவைகளுக்கு ஏற்ப அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும், குடும்பம், பள்ளி, விளையாட்டு, பொழுதுபோக்கு மற்றும் நல்ல நண்பர் உறவுகள் போன்ற சமூக ஆதரவுகளையும் சிகிச்சையில் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகிறது.

இதனால் “அவனை ஒரு rehabilitation centre-க்கு அனுப்பிவிட்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடும்” என்ற ஒரே வழி அணுகுமுறை போதுமானதாக இருக்காது.

குழந்தையின் முழு வாழ்க்கையையும் புரிந்துகொண்டு உதவி செய்ய வேண்டியிருக்கலாம்.

குழந்தைக்கு பிரச்சினை இருக்கலாம் என்பதற்கான அறிகுறிகள்

ஒரே ஒரு அறிகுறியை வைத்து முடிவு செய்ய முடியாது. ஆனால் பல மாற்றங்கள் ஒன்றாகவும் தொடர்ந்து காணப்பட்டால் கவனம் தேவை.

நடத்தை மாற்றங்கள்

• முன்பைவிட அதிகமாக ரகசியமாக நடப்பது
• வீட்டில் பேசுவதைத் தவிர்ப்பது
• திடீர் கோபம் அல்லது எரிச்சல்
• நண்பர்கள் வட்டாரம் திடீரென மாறுவது
• வீட்டை விட்டு வெளியே அதிக நேரம் இருப்பது
• வழக்கமான பொறுப்புகளைத் தவிர்ப்பது
• அடிக்கடி பொய் சொல்லத் தொடங்குவது

கல்வியில் ஏற்படும் மாற்றங்கள்

பள்ளிக்கு செல்லாமல் இருப்பது, மதிப்பெண்கள் குறைவது, ஆசிரியர்களிடம் இருந்து புகார்கள் வருவது, வீட்டுப்பாடம் மற்றும் படிப்பில் ஆர்வம் குறைவது போன்றவை கவனிக்க வேண்டிய மாற்றங்கள்.

ஆனால் இவை போதைப்பொருள் பயன்பாட்டின் அறிகுறிகள் மட்டுமல்ல. மன அழுத்தம், bullying, மனநலப் பிரச்சினைகள், குடும்பச் சிக்கல்கள் அல்லது கல்விச் சிரமங்களாலும் இத்தகைய மாற்றங்கள் ஏற்படலாம்.

பணம் தொடர்பான மாற்றங்கள்

காரணம் சொல்லாமல் அடிக்கடி பணம் கேட்பது, வீட்டில் பணம் காணாமல் போவது அல்லது செலவுகள் குறித்து தெளிவான பதில் இல்லாதது போன்றவை கவனிக்க வேண்டிய விஷயங்களாக இருக்கலாம்.

இதற்கும் உடனடியாக குற்றம் சாட்டாமல், அமைதியாகக் கேள்வி கேட்பது நல்லது.

முதலில் செய்ய வேண்டியது: கோபப்படாமல் பேசுங்கள்

இதுதான் மிகவும் கடினமான படியாக இருக்கலாம்.

ஒரு பெற்றோராக உங்கள் குழந்தை தவறான பழக்கத்தில் சிக்கியிருப்பதாகத் தெரிந்தால் கோபம், பயம், ஏமாற்றம், அவமானம் போன்ற உணர்வுகள் வருவது இயல்பு.

ஆனால் குழந்தையை “பயனற்றவன்”, “கெட்டவன்”, “குடும்பத்திற்கு அவமானம்” என்று அழைப்பது பிரச்சினையைத் தீர்க்காது.

மாறாக, குழந்தை மேலும் ரகசியமாக நடக்கலாம்.

அதற்குப் பதிலாக:

“நீ சமீபத்தில் மாறிவிட்டதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. நான் உன்னை குற்றம் சொல்ல வரவில்லை. உனக்கு ஏதாவது பிரச்சினை இருந்தால் என்னிடம் சொல்லலாம்.”

என்று பேசுவது நல்ல தொடக்கமாக இருக்கலாம்.

குழந்தை உடனடியாக எல்லாவற்றையும் சொல்லாமல் இருக்கலாம். அதற்காக முதல் உரையாடலிலேயே பதில் பெற வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க வேண்டாம்.

நம்பிக்கை மீண்டும் உருவாக நேரம் தேவைப்படும்.

குழந்தையை தனியாக அழைத்து பேசுவது நல்லதா?

பொதுவாக குழந்தையுடன் அமைதியான, பாதுகாப்பான சூழலில் தனியாகப் பேசுவது உதவியாக இருக்கும்.

முழு குடும்பத்தையும் அழைத்து வைத்து “இவன்தான் இந்தத் தவறு செய்திருக்கிறான்” என்று விசாரணை நடத்துவது குழந்தைக்கு அவமான உணர்வை ஏற்படுத்தலாம்.

அதேபோல் சகோதரர்கள், உறவினர்கள் அல்லது நண்பர்கள் முன்னிலையில் விவாதிப்பதையும் தவிர்க்கலாம்.

பேசும்போது:

• குற்றச்சாட்டு மொழியைத் தவிர்க்கவும்.
• முதலில் கேட்கவும்.
• உடனடியாக தீர்ப்பு வழங்க வேண்டாம்.
• குழந்தை பேசும்போது இடையில் நிறுத்தாதீர்கள்.
• உண்மையான கவலையை வெளிப்படுத்துங்கள்.
• பாதுகாப்பு முக்கியம் என்பதை விளக்குங்கள்.

“ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?” என்பதற்குப் பதிலாக என்ன கேட்கலாம்?

“ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?” என்ற கேள்வி குழந்தைக்கு விசாரணை போல் தோன்றலாம்.

அதற்கு பதிலாக:

“எப்போது இதை முதலில் முயற்சி செய்தாய்?”

“அப்போது உனக்கு எப்படி இருந்தது?”

“யாராவது உன்னை கட்டாயப்படுத்தினார்களா?”

“நீ இதைப் பயன்படுத்தாமல் இருக்க முயற்சி செய்திருக்கிறாயா?”

“இப்போது நிறுத்த வேண்டும் என்று நினைக்கிறாயா?”

“உனக்கு ஏதாவது பயம் அல்லது பிரச்சினை இருக்கிறதா?”

போன்ற திறந்த கேள்விகள் உதவியாக இருக்கலாம்.

இங்கே நோக்கம் குழந்தையை சிக்க வைப்பது அல்ல; பிரச்சினையின் பின்னால் இருக்கும் காரணத்தை புரிந்துகொள்வது.

நண்பர்களின் தாக்கத்தை குறைத்து மதிப்பிட வேண்டாம்

இளம் வயதில் நண்பர்களின் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கலாம்.

ஒரு நண்பர் பயன்படுத்துவதால் ஆர்வம் ஏற்படலாம். சில நேரங்களில் குழுவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்ற எண்ணமும் குழந்தையை ஆபத்தான முடிவுகளுக்கு தள்ளலாம்.

ஆனால் எல்லாவற்றுக்கும் “கெட்ட நண்பர்கள்தான் காரணம்” என்று கூறுவதும் சரியல்ல.

குழந்தையின் மனநிலை, குடும்ப உறவுகள், பள்ளிச் சூழல், மன அழுத்தம், தனிமை மற்றும் பிற காரணிகளையும் பார்க்க வேண்டும்.

WHO-UNICEF-ன் adolescent mental health வழிகாட்டுதல்கள், இளம் பருவத்தினரின் மனநலத்தை பாதுகாப்பதற்கும் ஆபத்தான நடத்தைகளை குறைப்பதற்கும் குடும்பம் மற்றும் சமூக சூழலை வலுப்படுத்துவது முக்கியம் என்று குறிப்பிடுகின்றன.

குடும்பப் பிரச்சினைகள் காரணமாக இருக்குமா?

சில குழந்தைகள் வீட்டில் இருக்கும் மன அழுத்தம், பெற்றோருக்கிடையிலான தொடர்ந்து ஏற்படும் சண்டைகள், புறக்கணிப்பு, bullying, வன்முறை, தனிமை அல்லது பிற உணர்ச்சி சிக்கல்களை சமாளிக்க தவறான வழிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

இதனால் ஒவ்வொரு குடும்பமும் தங்களை குற்றவாளிகளாகக் கருத வேண்டும் என்று அர்த்தமில்லை.

ஆனால் “குழந்தைதான் பிரச்சினை” என்று மட்டும் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, குழந்தை வாழும் சூழலில் என்ன நடக்கிறது? என்ற கேள்வியையும் கேட்க வேண்டும்.

சில சமயங்களில் குழந்தைக்கு மட்டுமல்ல, குடும்பத்திற்கே counselling தேவைப்படலாம்.

மனநலத்தையும் பரிசோதிக்க வேண்டும்

போதைப்பொருள் பயன்பாட்டுடன் மனநலப் பிரச்சினைகளும் இணைந்து இருக்கலாம். கவலை, மனச்சோர்வு, கடுமையான மன அழுத்தம் அல்லது பிற நடத்தை சார்ந்த பிரச்சினைகள் குழந்தையின் நிலையை சிக்கலாக்கக்கூடும்.

அதனால் குழந்தையை மதிப்பீடு செய்யும்போது போதைப்பொருள் பயன்பாடு மட்டும் அல்லாமல், மனநலம், குடும்பம், பள்ளி மற்றும் சமூகச் சூழலையும் பார்க்க வேண்டியது அவசியம்.

WHO-வின் வழிகாட்டுதல்களும் குழந்தை மற்றும் இளம் பருவத்தினருக்கான சிகிச்சையை முழுமையான தேவைகளை கருத்தில் கொண்டு அமைக்க வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகின்றன.

எப்போது மருத்துவரை அணுக வேண்டும்?

குழந்தை தொடர்ந்து ஏதாவது போதைப்பொருள் அல்லது தீங்கு விளைவிக்கும் பொருளைப் பயன்படுத்துவதாகத் தெரிந்தால், பிரச்சினை “மிகவும் மோசமாகும் வரை” காத்திருக்க வேண்டாம்.

குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினருக்கான அனுபவம் உள்ள:

• குழந்தை மருத்துவர்
• மனநல மருத்துவர்
• clinical psychologist
• addiction medicine specialist
• தகுதியான counsellor

போன்ற நிபுணர்களின் உதவியைப் பெறலாம்.

WHO, குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினருக்கான substance-use treatment திட்டங்கள் தனிப்பட்ட தேவைகளுக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிடுகிறது.

சிகிச்சை என்பது தண்டனை அல்ல

சில குடும்பங்களில் “மருத்துவரிடம் அழைத்துச் சென்றால் குழந்தைக்கு முத்திரை குத்தப்பட்டுவிடும்” என்ற பயம் இருக்கலாம்.

ஆனால் சிகிச்சை என்பது குழந்தையை “கெட்டவன்” என்று அறிவிப்பது அல்ல.

அது பிரச்சினையை புரிந்துகொண்டு, பாதுகாப்பை உறுதி செய்து, பழக்கத்தை குறைக்க அல்லது நிறுத்த உதவி செய்து, குழந்தையின் வாழ்க்கையை மீண்டும் நிலைநிறுத்தும் ஒரு செயல்முறை.

WHO மற்றும் UNODC தரநிலைகள் evidence-based மற்றும் ethical treatment-ஐ வலியுறுத்துகின்றன.

Counselling மட்டும் போதுமா?

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் சிகிச்சை ஒரே மாதிரி இருக்காது.

சிலருக்கு counselling மற்றும் குடும்ப ஆதரவு போதுமானதாக இருக்கலாம். சிலருக்கு நீண்டகால சிகிச்சை தேவைப்படலாம். கடுமையான substance-use disorder இருந்தால் சிறப்பு addiction treatment தேவைப்படலாம்.

குழந்தையின் உடல்நிலை, பயன்படுத்தும் பொருள், பயன்பாட்டின் தீவிரம், மனநிலை, குடும்பச் சூழல் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே சரியான அணுகுமுறை தீர்மானிக்கப்படும்.

அதனால் இணையத்தில் கிடைக்கும் ஒரு பொதுவான “7 நாள் treatment” அல்லது வீட்டிலேயே செய்யக்கூடிய “detox” முறையை நம்புவது பாதுகாப்பானது அல்ல.

திடீரென்று வீட்டிலேயே “detox” செய்ய வேண்டாம்

ஒரு குழந்தை தொடர்ந்து போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்தி வந்தால், அதை திடீரென்று நிறுத்தும்போது சில பொருட்களுக்கு withdrawal symptoms ஏற்படலாம்.

எந்தப் பொருள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதையும், எவ்வளவு காலமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதையும் பொறுத்து நிலை மாறும்.

எனவே கடுமையான பயன்பாடு இருந்தால் மருத்துவ நிபுணரின் ஆலோசனை இல்லாமல் வீட்டிலேயே detox செய்ய முயற்சிப்பது நல்லதல்ல.

குழந்தையை அடிப்பது அல்லது பூட்டிவைப்பது தீர்வல்ல

கோபத்தில் குழந்தையை அடிப்பது, அறையில் பூட்டி வைப்பது, உணவு மறுப்பது, எல்லோரிடமும் அவமானப்படுத்துவது போன்ற செயல்கள் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கலாம்.

குழந்தைக்கு பாதுகாப்பான எல்லைகள் தேவை. ஆனால் எல்லை என்பதும் வன்முறை என்பதும் ஒன்றல்ல.

உதாரணமாக:

“இனிமேல் உன் நண்பர்களைச் சந்திக்கவே கூடாது” என்று முழுமையாகத் துண்டிப்பதை விட, “உன் பாதுகாப்பு குறித்து எங்களுக்கு கவலை இருக்கிறது. மருத்துவருடன் பேசும் வரை சில விஷயங்களில் குடும்ப விதிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும்” என்று விளக்கலாம்.

குடும்ப விதிகள் தெளிவாகவும், நியாயமாகவும், வயதுக்கு ஏற்றதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

பள்ளியின் உதவியையும் பயன்படுத்துங்கள்

குழந்தையின் பிரச்சினை பள்ளியிலும் தெரிந்திருக்கலாம்.

ஆனால் ஆசிரியர்களிடம் பேசும்போது குழந்தையை அவமானப்படுத்தாமல், தேவையான அளவு தகவலை மட்டும் பகிர்வது நல்லது.

பள்ளி counsellor அல்லது நம்பகமான ஆசிரியர் இருந்தால் அவர்களின் உதவி கிடைக்கலாம்.

குழந்தையின் கல்வி முழுமையாக பாதிக்கப்படாமல் இருக்க பள்ளியுடனும் குடும்பத்துடனும் இணைந்து ஒரு ஆதரவு திட்டம் அமைக்கலாம்.

நல்ல நண்பர்களையும் நல்ல செயல்பாடுகளையும் அதிகரிக்கவும்

சிகிச்சையின் போது குழந்தையை “எதையும் செய்யக்கூடாது” என்று மட்டும் கட்டுப்படுத்துவது போதாது.

அதற்கு பதிலாக நல்ல மாற்று செயல்பாடுகளை உருவாக்க வேண்டும்.

உதாரணமாக:

• விளையாட்டு
• இசை
• ஓவியம்
• வாசிப்பு
• தொழில்நுட்பம் சார்ந்த ஆரோக்கியமான திறன்கள்
• சமூக சேவை
• குடும்பச் செயல்பாடுகள்
• திறன் பயிற்சி

போன்றவற்றில் குழந்தைக்கு விருப்பமானவற்றைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

WHO வழிகாட்டுதல்கள் இளம் பருவத்தினரின் சிகிச்சையில் குடும்பம், பள்ளி, விளையாட்டு, பொழுதுபோக்கு மற்றும் positive peer relationships ஆகியவற்றை இணைப்பதன் முக்கியத்துவத்தை குறிப்பிடுகின்றன.

மீண்டும் பழக்கம் ஏற்படலாம் – அதனால் நம்பிக்கையை இழக்க வேண்டாம்

ஒரு குழந்தை சிகிச்சைக்குப் பிறகு மீண்டும் பழைய பழக்கத்திற்குத் திரும்பினால், “எல்லாம் வீணாகிவிட்டது” என்று நினைக்க வேண்டாம்.

அது மீண்டும் மதிப்பீடு செய்து சிகிச்சைத் திட்டத்தை மாற்ற வேண்டிய அறிகுறியாக இருக்கலாம்.

கோபத்தில்:

“நீ எப்போதும் இப்படித்தான் இருப்பாய்.”

“உன்னை மாற்றவே முடியாது.”

என்று சொல்லுவது குழந்தையின் நம்பிக்கையை மேலும் குறைக்கலாம்.

அதற்கு பதிலாக:

“இது மீண்டும் நடந்திருக்கிறது. நாம் என்ன காரணம் என்று கண்டுபிடித்து மீண்டும் உதவி பெறலாம்.”

என்று அணுகுவது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

பெற்றோர்களும் தங்களை கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும்

குழந்தையின் addiction பிரச்சினை முழு குடும்பத்தையும் மனதளவில் பாதிக்கலாம்.

பெற்றோர் தூக்கத்தை இழக்கலாம். தொடர்ந்து கவலைப்படலாம். உறவினர்களிடம் சொல்ல முடியாமல் தனிமையாக உணரலாம்.

ஆனால் பெற்றோர் முற்றிலும் சோர்ந்து போனால் குழந்தைக்கு தேவையான ஆதரவை வழங்குவது இன்னும் கடினமாகிவிடும்.

நம்பகமான குடும்ப உறுப்பினர், counsellor அல்லது support group போன்ற உதவிகளைப் பெற்றோரும் பயன்படுத்தலாம்.

உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல.

ஒரு பெற்றோரின் அனுபவமாக நினைத்துப் பாருங்கள்

உண்மையில் இதுபோன்ற சூழலை எதிர்கொள்ளும் ஒரு பெற்றோருக்கு முதல் நாள் மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம்.

“நான் எங்கே தவறு செய்தேன்?” என்ற கேள்வி மீண்டும் மீண்டும் வரலாம்.

ஆனால் குழந்தையின் பிரச்சினைக்கு ஒரே ஒரு காரணம் அல்லது ஒரே ஒரு நபரை குற்றம் சாட்டுவது தீர்வாக இருக்காது.

ஒரு பெற்றோர் உண்மையில் அனுபவித்திருந்தால், தங்களுடைய அனுபவத்தை இப்படிப் பகிரலாம்:

“முதலில் என் குழந்தை எங்களிடம் ஏதோ மறைக்கிறது என்று தெரிந்தபோது நான் மிகவும் கோபப்பட்டேன். ஆனால் பின்னர் கோபத்தால் அவன் என்னிடம் பேசவே மாட்டான் என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன். அவனுடன் அமைதியாகப் பேச ஆரம்பித்ததும், அவன் சந்தித்த சில பிரச்சினைகள் எங்களுக்கு தெரிய வந்தன. அதன்பிறகு நிபுணரின் உதவியை நாடினோம்.”

இது போன்ற உண்மையான அனுபவம் வாசகருக்கு நெருக்கமாக இருக்கும்.

ஆனால் உண்மையில் நடக்காத சம்பவத்தை தனிப்பட்ட அனுபவமாக உருவாக்கக் கூடாது. குறிப்பாக மருத்துவம் மற்றும் குழந்தைகள் தொடர்பான கட்டுரைகளில் நம்பகத்தன்மை மிகவும் முக்கியம்.

உடனடி ஆபத்து இருந்தால் என்ன செய்வது?

குழந்தை மயக்க நிலையில் இருப்பது, சுவாசிப்பதில் சிரமம், fits/seizure, கடுமையான குழப்பம், ஆபத்தான அளவு போதைப்பொருள் எடுத்திருக்கலாம் என்ற சந்தேகம், தன்னைத்தானே காயப்படுத்துவேன் என்று கூறுவது அல்லது பிறருக்கு உடனடி ஆபத்து ஏற்படுத்தும் நிலை போன்றவை இருந்தால் இது சாதாரண counselling தேவைப்படும் சூழல் அல்ல.

அப்படிப்பட்ட நேரத்தில் உடனடி மருத்துவ உதவி தேவை.

குழந்தையை தனியாக விட்டுவிடாமல், அருகிலுள்ள அவசர மருத்துவ சேவையை அணுகுவது பாதுகாப்பான நடைமுறை.

தற்கொலை அல்லது self-harm குறித்த பேச்சை “கவனத்தை ஈர்க்கும் நாடகம்” என்று அலட்சியப்படுத்தக்கூடாது.

பெற்றோர் செய்ய வேண்டிய 10 முக்கிய விஷயங்கள்

1. முதலில் அமைதியாக இருங்கள்

உங்கள் பயமும் கோபமும் இயல்பானவை. ஆனால் முடிவெடுப்பதற்கு முன் உங்களை நீங்களே அமைதிப்படுத்துங்கள்.

2. குழந்தையைக் கேளுங்கள்

உடனடியாக அறிவுரை வழங்காமல், குழந்தை என்ன சொல்கிறது என்பதை முழுமையாகக் கேளுங்கள்.

3. குற்றவாளியாக நடத்தாதீர்கள்

பழக்கத்தை எதிர்க்க வேண்டும்; குழந்தையை அல்ல.

4. பிரச்சினையின் தீவிரத்தை புரிந்துகொள்ளுங்கள்

என்ன பொருள், எவ்வளவு காலமாக, எவ்வளவு அடிக்கடி என்பதைக் கண்டறிய நிபுணரின் உதவியைப் பெறுங்கள்.

5. மனநலத்தையும் மதிப்பீடு செய்யுங்கள்

போதைப்பொருள் பயன்பாட்டுக்கு பின்னால் மன அழுத்தம் அல்லது வேறு மனநலப் பிரச்சினை இருக்கிறதா என்பதை பார்க்க வேண்டும்.

6. குடும்ப ஆதரவை அதிகரியுங்கள்

குழந்தை தனியாக போராட வேண்டிய நிலையை உருவாக்காதீர்கள்.

7. பள்ளியுடன் தேவையான அளவில் இணைந்து செயல்படுங்கள்

கல்வி மற்றும் சமூக வாழ்க்கை பாதிக்கப்படாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

8. நல்ல routines உருவாக்குங்கள்

தூக்கம், உணவு, உடற்பயிற்சி, படிப்பு மற்றும் பொழுதுபோக்கு ஆகியவற்றுக்கு சீரான அட்டவணை உதவும்.

9. மீண்டும் பழக்கம் ஏற்பட்டால் கைவிடாதீர்கள்

சிகிச்சையை மீண்டும் மதிப்பீடு செய்து நிபுணரின் உதவியைப் பெறுங்கள்.

10. உங்களுக்கும் உதவி தேடுங்கள்

குழந்தையை ஆதரிக்க பெற்றோரும் மனதளவில் வலிமையாக இருக்க வேண்டும்.

தவறான பழக்கத்திலிருந்து குழந்தையை மீட்பது ஒரே நாளில் முடியாது

இதுதான் பெற்றோர்கள் முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய விஷயம்.

சில குடும்பங்கள் “இன்று மருத்துவரிடம் அழைத்துச் சென்றோம்; நாளை முதல் எல்லாம் மாறிவிட வேண்டும்” என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

ஆனால் addiction recovery என்பது பெரும்பாலும் ஒரு செயல்முறை.

பழக்கத்தை நிறுத்துவது மட்டுமல்ல; அதற்குப் பின்னால் இருந்த காரணங்களைப் புரிந்துகொள்வதும், புதிய coping skills கற்றுக்கொள்வதும், நல்ல உறவுகளை உருவாக்குவதும், பள்ளி அல்லது வேலை வாழ்க்கையை மீண்டும் ஒழுங்குபடுத்துவதும் அவசியமாக இருக்கலாம்.

WHO-வின் சிகிச்சைத் தரநிலைகளும் drug-use disorders-க்கு evidence-based, மனித உரிமைகளை மதிக்கும், தனிநபரின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அமைந்த சிகிச்சை அணுகுமுறையை வலியுறுத்துகின்றன.

குழந்தையை மீட்பதில் அன்பும் எல்லைகளும் இரண்டும் தேவை

“குழந்தை தவறு செய்திருக்கிறது; அதனால் எதையும் செய்ய விடக்கூடாது” என்பதும் சரியல்ல.

“குழந்தை பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது; அதனால் எந்த விதிமுறையும் இருக்கக்கூடாது” என்பதும் சரியல்ல.

சரியான அணுகுமுறை இரண்டுக்கும் நடுவில் இருக்கிறது.

அன்பு இருக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில் பாதுகாப்பான எல்லைகளும் இருக்க வேண்டும்.

குழந்தையின் தவறான பயன்பாட்டை அனுமதிக்காமல், குழந்தையை நிராகரிக்காமல் இருப்பதே முக்கியம்.

முடிவுரை

தவறான பழக்கத்திற்கு அல்லது போதைப்பொருள் பயன்பாட்டிற்கு சிக்கிய குழந்தையை மீட்பது ஒரு குடும்பத்திற்கு மிகவும் கடினமான அனுபவமாக இருக்கலாம். ஆனால் பிரச்சினை தெரிந்துவிட்டது என்பதே உதவி தொடங்குவதற்கான ஒரு முக்கியமான வாய்ப்பு.

முதலில் குழந்தையை குற்றம் சாட்டாமல் பேசுங்கள். அவன் அல்லது அவள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள். வீட்டுச் சூழல், நண்பர்கள், பள்ளி, மனநலம் மற்றும் போதைப்பொருள் பயன்பாடு ஆகிய அனைத்தையும் சேர்த்து பாருங்கள்.

தேவைப்பட்டால் குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினருடன் பணியாற்றும் தகுதியான மருத்துவர் அல்லது மனநல நிபுணரை அணுகுங்கள். கடுமையான பயன்பாடு அல்லது உடனடி உடல்/மன ஆபத்து இருந்தால் அவசர மருத்துவ உதவியை நாடுங்கள்.

முக்கியமாக, “என் குழந்தை கெட்டுப்போய்விட்டது” என்று நினைப்பதை விட “என் குழந்தைக்கு இப்போது உதவி தேவைப்படுகிறது” என்று நினைப்பது மிகவும் பயனுள்ள தொடக்கம்.

ஒரு குழந்தையின் வாழ்க்கையில் ஒரு தவறு அல்லது ஒரு கடினமான காலம் அதன் முழு எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்க வேண்டியதில்லை. சரியான நேரத்தில் கிடைக்கும் குடும்ப ஆதரவு, தொழில்முறை சிகிச்சை, பாதுகாப்பான சூழல் மற்றும் தொடர்ந்து வழங்கப்படும் உதவி, மீட்புக்கான பாதையை உருவாக்க முடியும்.

WHO-வும் குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினருக்கான substance-use treatment-க்கு தனிப்பட்ட தேவைகளை கருத்தில் கொண்ட சிறப்பு சேவைகளின் முக்கியத்துவத்தை குறிப்பிடுகிறது.

முக்கிய குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை பொதுவான விழிப்புணர்வு மற்றும் தகவலுக்காக மட்டுமே. குழந்தை போதைப்பொருள் அல்லது வேறு தீங்கு விளைவிக்கும் பொருளைப் பயன்படுத்துவதாக சந்தேகம் இருந்தால், இணையத் தகவலை மட்டும் நம்பாமல் குழந்தை/இளம் பருவ மனநல நிபுணர் அல்லது தகுதியான மருத்துவரின் நேரடி மதிப்பீட்டை பெறுங்கள். உடனடி ஆபத்து, மயக்கம், சுவாசப் பிரச்சினை, fits அல்லது self-harm ஆபத்து இருந்தால் அவசர மருத்துவ உதவியை உடனடியாக நாட வேண்டும்.